Eivas do Barrio de Oza IV: medio ambiente primeira parte

En Oza en particular, nesas décadas levouse a cabo o recheo da meirande parte da franxa costeira e destinouse a actividades de grande impacto ambiental, que afectan á saúde medioambiental e humana. As agresións ao medio foron tantas que para descrebelas mínimamente precísanse varios artigos, asi que iremos por partes.

A franxa costeira I: os muelles de San Diego

A "Medusa" e varios dos depósitos de San Diego

 O litoral en que se atopaban o Castelo de San Diego e a Praia das Cañas foi recheado para construir instalacións portuarias e ferroviarias, alterando a paisaxe e eliminando o medio físico en que se asentaban flora e fauna costeiras. Boa parte deses terreos concedéronse á empresa estatal Repsol, hoxe privatizada e chamada REPSOL-YPF, para  a descarga e almaceamento de petróleo e derivados:  o peirao de San Diego pasou a acoller os depósitos de hidrocarburos e o comezo do oleoducto que atravesa a cidade, rodeando Os Castros e seguindo a Ronda de Outeiro ata a refinería. Os riscos que supoñen esas instalacións para a cidade e para Os Castros en particular son ben coñecidos.

Outros espazos adicáronse e adícanse á descarga de carbón para, entre outros destinos, a pranta térmica de Meirama en As Pontes, realizándose o transporte mediante camións ou trens que parten da estación de mercadorías de San Diego. O carbón, derivados sólidos do petróleo e mesmo produtos agrícolas coma fariña de soia, son unha fonte constante de partículas en suspensión, que afectan á saúde dos veciños de Oza e de toda a cidade, como manifestaron os responsabeis de saúde da Consellaría de Sanidade e moitos especialistas. Compre lembrar para que non o saiba que a contaminación atmosférica, especialmente os hidrocarburos aromáticos policíclicos, son canceríxenos e están aceptados coma unha das principais causas do incremento da incidencia de alerxias, alomenos respiratorias. Tamén causa danos nas fachadas das vivendas. Tentouse solucionar mediante o chamado “Pazo do carbón” ou “medusa”, unha cúpula que finalmente resultou ser inútil xa que o lignito baixo dela combustionaba, co cal seguiuse a almacear a ceo aberto. Ademáis de atentar contra a saúde humana e danar as edificacións, está xusto diante de onde desembarcan os turistas que chegan por mar.

O cesamento desas atividades de descarga depende da apertura do chamado porto exterior da Coruña, que en realidade está en Arteixo, pero existen dúbidas sobre a súa localización e descoñécese se poderá operar todo o ano ou só durante unha parte do mesmo. Esta obra empregouse como excusa para facer unha excepción na lei de costas que permitiría construír edificios de vivendas e oficinas nos terreos gañados ao mar, aducindo que os beneficios da venda das parcelas axudarían a financiar a obra. Non se pode permitir que despóis de castigar á cidade durante tantos anos rematen a xogada erguendo unha pantalla de edificios de grande altura pegados ao mar, que aumentarán a densidade urbana e o tráfico, estragarán a paisaxe e impedirán recuperar ese tramo de costa.